Moin (GB)

MOIN – gitarowy rock czytany na nowo

Londyńskie trio Moin redefiniuje pojęcie zespołu gitarowego, tworząc jeden z najbardziej intrygujących projektów współczesnej muzyki alternatywnej. Ich muzyka to wysoce energetyczny tygiel, w którym grunge, shoegaze i post-rock spotykają improwizację i eksperymentalną elektronikę.

Między tradycją a gitarową rewolucją

Za Moin stoją Tom Halstead i Joe Andrews, od lat eksplorujący pogranicza muzyki elektronicznej, industrialu i eksperymentu w duecie Raime. W nowym projekcie towarzyszy im Valentina Magaletti – znakomita perkusistka i jedna z najbardziej cenionych postaci europejskiej sceny awangardowej, współpracująca m.in. z Thurstonem Moore czy zespołami Tomaga i Vanishing Twin.

Choć korzenie grupy leżą w eksperymentalnej elektronice, Moin zwracają się ku gitarowym tradycjom post-punka, noise rocka i post-hardcore’u, dekonstruując je i składając rozrzucone fragmenty w nową całość. Krytycy zwracają uwagę, że twórczość zespołu jednocześnie odwołuje się do historii alternatywnego rocka i odważnie przesuwa jego granice.

Hipnotyczny hałas i nieoczywiste melodie

Moin buduje swoje brzmienie operując kontrastami i napięciem pomiędzy surowością a subtelnością. Potężna, organiczna perkusja Magaletti buduje fundament dla repetytywnych gitar i elektronicznych tekstur. Zespół czerpie inspiracje z grunge’u, shoegaze’u, post-rocka i improwizacji, dzięki eksperymentalnemu podejściu do kompozycji tworząc muzykę jednocześnie znajomą i całkowicie nieprzewidywalną. Pozornie chaotyczną, a jednak precyzyjnie przemyślaną.

Ich ostatnie wydawnictwa – album You Never End nagrany z udziałem wokalistów takich jak Olan Monk, James K, Coby Sey i Sophia Al-Maria oraz EP-ka Belly Up – pokazują grupę w szczytowej formie, otwartą na współpracę z artystami z różnych środowisk i konsekwentnie rozwijającą własny język muzyczny.

Koncert jako doświadczenie

Fenomen Moin najpełniej wybrzmiewa na scenie. Ich występy są intensywne, fizyczne i wciągające – balansują między koncertem rockowym, eksperymentalnym performansem a sonorystycznym doświadczeniem. To muzyka, która równie mocno angażuje ciało, co wyobraźnię, pozostawiając słuchaczy gdzieś pomiędzy tym, co oswojone, a tym, co całkowicie nieznane.